عكاسي نجومي
نجوم جلوه گاه هستي و بزرگي افرينش خداوند يكتاست . از دير باز انسانها با نگريستن به اسمان و نظاره بر جلوه و شكوه ان تنها به اين فكر مي افتادند كه افريننده اين زيباييها كيست.
بسيار پيش آمده كه انسانها آرزو ميكردند آنچه را كه در آسمان ميديدند را نيز به ديگران نشان دهند. شايد عكاسي نجومي در كنار ديگر آرزوها و آمال انسانهايي كه به آسمان مينگريستن از ديرباز در ذهن انسانها بوده است اما به شكلي ديگر. چرا كه انها گمان نميكردند روزي بتوانند زيباييهاي اسمان را نه تنها در چشم خود ببينند بلكه در عكسي زيبا به ديگران نشان دهند.
عكاسي نجومي امروزه بصورت يك تفريح كاملا علمي در ميان منجمان آماتور رواج يافته است. بسيار از اجرامي كه به چشم انسان نمي آيند يا بسيار كمسو هستند ميتوانند سوژه هايي زيبا جهت عكاسي نجومي باشند. به هر روي اميد است اين نوشتار اغازي باشد براي لذت بردن بيشتر از زيبايي هاي اسمان و شريك كردن ديگران در اين عشق بي پايان.
انتخاب عدسي مناسب
عموما از دو نوع عدسي براي عكاسي نجومي استفاده ميشود عدسي تله و عدسي وايد
عدسي تله:عدسي تله كه داراي فاصله كانوني زياد است جهت عكس گرفتن از سوژه هاي بكار ميرود كه نياز به بزرگ كردن انها است مثلا براي عكس گرفتن از ماه نياز به عدسي تله داريم تا اندازه بزرگتري از ماه را بر روي فيلم عكاسي ثبت نماييم. عموما عدسي هاي تله مورد نياز براي عكاسي نجومي از عدسي هاي تله 200 ميليمتري شروع شده و تا تله هاي 700 و يا حتي 1000 هم ميرسد.
عدسي وايد: عدسي وايد بر خلاف عدسي تله براي داشتن نماهاي باز از اسمان بكار ميروند و از انها براي ثبت صورت فلكي هاي با مساحت زياد رد راه شيري و يا رد ستارگان استفاده ميشوند عدسي هاي وايد داراي عددي كمتر از عدد عدسي نرمال يعني 50 ميليمتر هستند و در اندازه هاي 35-28-24-18 ميليمتر عرضه ميشوند.
گونه اي از عدسي هاي وايد به فيش آي يا (چشم ماهي) شهرت دارند و براي عكاسي با ميدان ديد بسيار باز و ثبت تمامي آسمان بكار ميروند.